ادب در مناجات با خدا. &

مقدمه

دعا و طلب نیاز از خدا:

متاسفانه گاهی دیده و یا شنیده شده که شاعری شعری در قالب طنز سروده و در خلال آن خطاب به خداوند متعال طوری با بی ادبی و گستاخانه سخن گفته که انسان شرمش میشود با همسایه یا حتی رهگذر غریبه ای چنین سخن بگوید.....

آخرین تغییرات:
توسط
لزوم رعایت ادب در پیشگاه بزرگان و چه کسی سزاوارتر از خدا برای تواضع در برابر او
چون به پا شد محفل شعر و ادب
فارغ از بحث صواب و مستحب
انتظار مردم از آن انجمن
بی گمان باشد نزاکت در سخن
شوخی من با بزرگی محترم
بر خردمندان بپاشد گرد غم
شان من چون از شما پایین تر است
پس اکر شوخی کنم شرم آور است
من اگر لغوی بگویم با شما
جمع حاضر بی ادب خواند مرا
شوخی ما هر چه پایین تر رود
ای بسا توهین تلقی می شود
بر بزرگی هر کسی توهین کند
سطح جهلش را یقین تبین کند
کی کسی شوخی کند با پادشاه
در میان مردمان در بین راه؟
ای عزیزان در میان جمع ما
کو بزرگی با صلابت جز خدا؟
پس خداوندی که فوق درک ماست
شوخی با او چه حدی از خطاست؟
پس مبادا با خدای ذوالجلال
جاهلی شوخی کند در بین قال
چون در این صورت از آن لغو و سخن
هر کسی غمگین شود جز اهرمن
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
ای آنکه از اسرار نهان آگاهی
از راز دل پیر و جوان آگاهی
نا گفته بدانی به یقین حاجاتم
بر ما برسان آنچه از آن آگاهی

پی نوشت

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.

نظر توسط Bashir

از دستم که رفتی ....
کاش از دلم هم میرفتی
در پاسخ به Bashir

نظر توسط حسین مفیدی‌فر

سلام
ببخشید
متوجه منظور تان نشدم....