دعایی که هرگز اجابت نخواهد شد. &

مقدمه

با عرض سلام و تبریک به مناسبت روز دانش آموزو آرزوی موفقیت برای همه ی عزیزان در امتحان زندگی ، حکایت دعای پس از امتحان را خدمت شما تقدیم می کنم:

آخرین تغییرات:
توسط
پسر بچه ای شد پس از امتحان
پریشان و نالان به منزل دوان
برای طهارت وضویی گرفت
برای خدا عطر و بویی گرفت
نمازی بخواند از خُلوصی تمام
سپس بعد اذکار و حمد و سلام،
دو دستش به درگاه حق شد بلند
نمود از تمنا دعاهای چند
بگفت: « ای خدا جان ! نما رودِ نیل
به چین جاری از خاطر این ذلیل
بُوَد رشته ی کوهِ هیما لیا
میانِ اروپا به ایتالیا
شود پایتخت فرانسه سِئول
به یونان بُوَد «یِن» به عنوان پول
الهی که مکزیک و اسپانیا
بُوَد هر دو در قاره ی آسیا .... »
دعایی چنین چونکه مادر شِنُفت
به حال تعجب به آن بچه گفت:
« چه گویی تو این مُهملات عجیب؟!
چه باشد دلیل دعایت حبیب؟!»
بگفتش: « بدان مادر مهرَبان
که جغرافیا داده ام امتحان
همین ها که گفتم به حال دعا
نوشتم به برگم، غلط یا به جا
کنون چونکه دانم خدا ماهر است،
به هر کارِ ناممکنی قادر است،
لذا خواهم از او که هر یک خطاست
کند اینچنین آن خطا خوب و راست»...
پسر بچه درسش نخوانَد مُدام
کند عُمر خود را به غفلت تمام
چه دارد توقع که در امتحان
به خوبی دهد پاسخِ این و آن؟!
چنین بچه ای در عمل ناصواب،
دعایش کجا می شود مستجاب؟!....
بُوَد زندگی برگه ی امتحان
که در آن نویسی به هر روزِ آن
اگر مهلت امتحان شد تمام
مشخص شود بر تو شأن و مقام
به کنکور حق هر که داناتر است
یقین رتبه اش خوب و بالاتر است
در اینجا یقین آدمِ بـاخِـرد
خطا کم در این صفحه می آورد
اگر هم کند، چون بفهمد خطاست
کند پاک و جایش کند خوب و راست
جهالت بُوَد منشأ هر بدی
به هر امتحانی دلیلِ رَدی
اگر ما گناه و خطا می کنیم
به خود از جهالت جفا می کنیم
اگر بر زمین بذر جو کِشته ایم،
روان را به زشتی درآغشته ایم،
چرا از خدا طالب گندُمیم؟!
طلبکار عزّت از این مَردُمیم؟!
جهان بوته ی امتحان کردن است
در این صحنه تکلیف ما روشن است
اگر از جهالت کُنی کارِ زشت
نباید نشینی که بینی بهشت
مگر اینکه با توبه جبران کنی
بدی را مُبدّل به احسان کنی
اگر سالیانی جفا کرده ای،
سپس چونکه یک شب دعا کرده ای،
خیالت نباشد مُطهّر شدی
به این سادگی پاک و انور شدی
نه جانم ! دعا را شروطی بُوَد
جفا پیشگان را هبوطی بُوَد
بُوَد توبه اول قدم در مسیر
مبادا شود وقت آن بر تو دیر
به هر کس که ظلم و جفا کرده ای،
و یا هر بدی را که آورده ای،
بُوَد لازمت تا تلافی کنی
به جبران آن سعیِ کافی کنی
تلافی کنی از طریق دُرُست
دهی آنچه بر عهده ی نفس توست
مرمّت کنی قلب مظلومِ خویش
مداوا کنی نفس مسمومِ خویش
تصور نما از خطا یا هوس،
اگر میوه ی فاسدی خورده کس،
بُوَد راه بهبودی اش اینکه آن
کند قِی که از آن بگیرد امان
اگر موردی کرده ای اختلاس
به نوعی بدُزدیده ای اسکناس،
بُوَد توبه ات اینکه مالِ حرام
مجدد به اهلش رسانی تمام
والا پشیمانی ات خود به خود
ندارد ثمر، گرچه گردیده مُد
بُوَد توبه برگشتن از راهِ بد
نرفتن به آن راهِ بد تا ابد
برای بشر فعل زشت و گناه
بُوَد در مَثَل، مِثلِ رفتن به چاه
ولی توبه یعنی بشر بی درنگ
به سرعت در آید از آن چاه ننگ
به اعماق این چاهِ پُر ترس و بیم
بُوَد اژدهایی به نامِ جحیم
در این ورطه پس هر چه پایین رَوی
به واقع تو نزدیک دوزخ شوی
خطر هر چه نزدیک آدم شود
توان بهرِ برگشتـنش کم شود
ولی ناامیدی در اینجا مباد
ولو بدترین آدم کج نـهاد
اگر گشته خارج کسی از خطوط،
تَهِ درّه را دیده وقت سقوط،
برایش بُوَد توبه مشکل ، ولی
کجا می کند لحظه ای کاهلی؟
ولیکن اگر کس بُوَد غرقِ خواب
نفهمد خطر، جز به وقت عذاب
نباشد یقین خوابِ شیرینِ ما
دلیلی که بر ما نیاید بلا
کنون« نفسِ من» کن حذر از گناه
مرو راه باطل، مکن اشتباه
که برگشتنت بی گمان مشکل است
جفا پیشه مانند خر در گِل است
چرا می روی راه ظلم و گناه
که خواهی به سختی بیایی به راه؟!
چرا راهِ بن بست شیطان رَوی
که مجبورِ برگشت و تاوان شوی؟!
لذا بهتر این تا کنی کارِ خوب
که از بد ببـینی مکافات و چوب....

پی نوشت

وقتی قرار است معلم از بچه های کلاسی امتحان بگیرد قطعا از ایشان در حد همان کلاس امتحان خواهد گرفت
معلم هرگز از دانش آموز کلاس اول دبیرستان امتحانی در حد سوم دبیرستان نخواهد گرفت از بچه ی کلاس دوم دبستان امتحانی در حد اول دبیرستان نخواهد گرفت
خداوند نیز از هر کسی در حد کلاسش امتحان می گیرد
پس اگر احساس می کنید در زندگی به سختی افتاده اید
در شرایط دشوار و طاقت فرسا قرار گرفته اید
بدانید و یقین داشته باشید که سطح توقع خدا از شما زیاد است یعنی کلاس تان بالاست 
قدر خود را بدانید
به خود ببالید که نزد خداوند دارای شان و مرتبه ی بالایی شده اید 
همواره خدا را شاکر باشید....
در هر شرایطی که قرار دارید بدانید که ظرفیت شما بیش از این است و الا خداوند حکیم از بچه ی کلاس دوم دبستان امتحان جبر  نخواهد گرفت و از او در مورد مشتق و انتگرال سوال نخواهد پرسید


لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفسًا إِلّا وُسعَها ۚ لَها ما كَسَبَت وَعَلَيها مَا اكتَسَبَت ۗ رَبَّنا لا تُؤاخِذنا إِن نَسينا أَو أَخطَأنا ۚ رَبَّنا وَلا تَحمِل عَلَينا إِصرًا كَما حَمَلتَهُ عَلَى الَّذينَ مِن قَبلِنا ۚ رَبَّنا وَلا تُحَمِّلنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ ۖ وَاعفُ عَنّا وَاغفِر لَنا وَارحَمنا ۚ أَنتَ مَولانا فَانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرينَ﴿۲۸۶﴾

سوره مبارکه البقرة آیه ۲۸۶


خداوند هیچ کس را، جز به اندازه تواناییش، تکلیف نمی‌کند. (انسان،) هر کار (نیکی) را انجام دهد، برای خود انجام داده؛ و هر کار (بدی) کند، به زیان خود کرده است. (مؤمنان می‌گویند:) پروردگارا! اگر ما فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه مکن! پروردگارا! تکلیف سنگینی بر ما قرار مده، آن چنان که (به خاطر گناه و طغیان،) بر کسانی که پیش از ما بودند، قرار دادی! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداریم، بر ما مقرّر مدار! و آثار گناه را از ما بشوی! ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده! تو مولا و سرپرست مایی، پس ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.