فردوسی پدر زبان پارسی. &

مقدمه

۲۵ اردیبهشت ماه روز بزرگداشت فردوسی بزرگ است

به همین مناسبت چند بیتی خدمت دوستداران زبان پارسی و ارادتمندان پدر زبان فارسی فردوسی بزرگ تقدیم می کنم

آخرین تغییرات:
توسط
مختصری از شرح حال شاعر بزرگ پارسی زبان حکیم فردوسی طوسی
این حرف و بیان که بر لب ماست
مدیون سخنوری تواناست
مردی که به صحنه همچنان شیر
شد مانع هجمه ای فراگیر
آن دوره که خاک پاک ایران
شد خوار و مسخر پلیدان،
آن شب که ستم به نام اسلام
شد بر همه از طریق اوهام،
فردوسی اهل درک و دیدن
آمد به حماسه آفریدن
آن شب که خلیفه های غاصب
با وعده و گفته های کاذب،
هم آتش فتنه آفریدند
هم پیکر شیعه می دریدند،
آن شب که تمام افتخارات
رفت از جملات و از عبارات
فردوسی ما نظیر خورشید
در صحنه ی این جهان درخشید
آمد به میان و خوش سخن گفت
تاریخ زمانه ی کهن گفت
ایرانی اصلی و جوانمرد
در شعر خودش معرفی کرد
گفت: « ای پسرم، تو با خبر باش
از جهل و خرافه بر حذر باش
اجداد تو جملگی شریف اند
با دیو و ستمگران حریف اند
آنان به زمانه چیره دستند
هر دوره فقط خدا پرستند
اندیشه و حرف و کارشان نیک
با ایزد خود انیس و نزدیک
دنیای پدر وسیع و آباد
مردم همه سربلند و دلشاد
ایرانِ تو گر کنون چنین است،
ویرانه به نام اهل دین است،
روزی که بهار این جهان بود
ایران گل سر سبد درآن بود
اکنون که به دست روبَهان است
کفتار و سگی اگر درآن است،
یادت نرود که محترم بود
کاشانه ی شیر و شاهِ جَم بود
امروزه اگر چه در بلایی
یادت نرود که از کجایی
خود را نکند کنون ببازی
ایران بدهی به تُرک و تازی.... »
بر ملت خود هویتی داد
تا کس نرود مقامش از یاد
شد زنده از او هم این زبانش
هم نام و تمدن کیانش
پس رحمت حق به روح او باد
در باغ جنان روان او شاد....

پی نوشت

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.