کره ی زمین چون ذره ی غباری است در فضای نامتناهی کهکشان ها.

مقدمه

 اگر انسان نسبت به جهانی که در آن زندگی می کند شناخت کافی داشته باشد و کوچکی خویش را نسبت به عظمت جهان هستی و بالطبع قدرت و بزرگی خالق هستی را در یابد هرگز نافرمانی خالق خویش را نخواهد کرد .

آخرین تغییرات:
توسط
کره ی زمین چون ذره ی غباری است در فضای نامتناهی کهکشان ها
به نام خداوند هفت آسمان
زبان را گشایم برای بیان
بیان از جهانی که بی انتهاست
جهانی که در دست لطف خداست
به عالم ببین قدرت کردگار
بود کهکشان ها هزاران هزار
یکی شان همین راه شیری به نام
که انسان نداند حدودش تمام
در این کهکشان مثل گرد و غبار
نظیر زمین بوده اش بی شمار
زمینی که انسان بر آن ساکن است
به کوهی چنان دانه ای از شن است
تمنای انسان عجب کوچک است
عجب انتظارات ما اندک است
که دلخوش به یک گوشه از ذره ایم
عجب اینکه گاهی کم از برّه ایم
سر برّه بالا نیاید دمی
که بیند به بالا سرش عالمی
فقط برّه میلش بود بر علف
که من هم چنین غافلم از هدف
چنان غرق این یونجه ها گشته ام
که از فکر مقصد رها گشته ام
کنون ای دل بی قرار از هوس
که تا این زمان بوده ای در قفس
تو را از بدی ها جدا می کنم
توجه به امر خدا می کنم
دگر در تو باید کنم انقلاب
هوس را نمایم به شدت عذاب
کنم مدتی اعتصاب غذا
هوی را دهم هیچ و باد هوا
لذا این زمان روزه باید گرفت
چنین می کنم، حربه شاید گرفت
چنین میکنم تا بمیرد هوس
بری می کنم خانه از خار و خس
پس از آن تو را شستشو می دهم
به اشک ندامت وضو می دهم
سپس با دلی پاک و غرق امید
روم سوی رضوان حق روز عید

پی نوشت

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.