مکتب شهادت. &

مقدمه

تلاش خفاشان پلید
برای محو خورشید
 بی نتیجه است
 


خون بر شمشیر پیروز است

دو سال پس از شهادت حضرت امام حسین علیه السلام ؛ یزید ملعون به درک واصل شد و تا ابد در قعر دوزخ ماوا گزید.....

اما امام حسین تا ابد ، زنده تر از هر زنده ای با افتخار باقی است و تابنده تر از خورشید ، جهان بشریت را روشنایی خواهد بخشید.....

آری خورشید همیشه فروزان کربلا هر روز درخشنده تر از روز پیش جهان را منور می سازد اگر چه این جلوه گری خورشید برای خفاشان پلید و نوادگان یزید قطعا خوشایند و قابل تحمل نیست

آری
  اگر چه در طول تاریخ دژخیمان یزیدی چندین بار  مقبره ی امام حسین را ویران نمودند و نویسندگان ناشر پلیدی در نوشته های شان منکر وجود روشنی بخش خورشید کربلا شده اند و سعی نموده اند  تا نامی از او باقی نماند اما این تلاش های مزبوحانه همیشه نتیجه ی معکوس داشته است 

پس ای خفاشان تیره بخت
ای کسانی که در پی محو نمودن خورشید کربلا هستید
همچنان از درخشش این شمس منیر بسوزید  که شما در برابر او بسیار ناتوانید.....

آخرین تغییرات:
توسط
مکتب شهادت
مکتب ما با شهادت زنده است
در پناه اهل حق پاینده است
چون بگویی از شهادت در سخن
کربلا آید به ذهن مرد و زن
یاد آن دوران پر درد و عجیب
قصه ی هفتاد و دو یار غریب
چهره ی عالم زمانی تیره شد
بر جماعت میل شیطان چیره شد
دین پیغمبر(ص) به یغما رفته بود
هر کسی دنبال دنیا رفته بود
فاسدان بر منبر پاک رسول
نام دین گفتند و خلقی خورده گول
غافلان دنبال شیطان می روند
سوی دوزخ شاد و خندان می روند
می رود تا نور حق پنهان شود
حاصل پیغمبران ویران شود
آنچه از صدها نبی آمد پدید
شد که سوزاند تمامش را یزید
یک طرف تاریکی و ظلم و فساد
بدتر از حیوان گروهی بد نهاد
سوی دیگر عشق و ایمان بود و نور
مردمان اما چه حاصل؟ خواب و کور
این طرف تنها حسین(ع) است و خدا
چاره اش باشد که آید کربلا
عقل او فرمان به حفظ دین نمود
چاره ای هم جز فدا گشتن نبود
چونکه آمد عقل کامل کربلا
عاشق حق می پذیرد هر بلا
عقل کل دستور جانبازی بداد
عشق حق بر جان و تن نیرو نهاد
قدرت عشق خدا غوغا کند
ماجرای کربلا بر پا کند
خون او دین خدا احیا نمود
با شهادت مکتبش بر پا نمود......
محرم ماه خون ماه شهادت نشان می دهد که خون بر شمشیر پیروز است

پی نوشت

اگر برای ابیات فوق اجر و پاداشی باشد آن را به روح پاک مادر بزرگ عزیزم بانو مرحومه حاجیه خانم رباب حدادی رحمت الله علیها (والده ی پدر بزرگوارم) تقدیم می کنم. 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

ارادت و علاقه ی آن مرحومه به حضرت اباعبدالله الحسین به حدی بود که هر گاه نام مقدس امام حسین علیه السلام را می شنید اشک از چشمانش جاری می شد.

بنده با توجه به اینکه سالها با آن مرحومه در یک خانه زندگی می کردم حتی یک مورد ندیدم که او نام امام حسین را بر زبان آورد و یا نام آن بزرگوار را بشنود و گریه نیفتد و اشک از چشمانش جاری نشود.

روحش شاد و با مادر سادات حضرت زهرا محشور باد

ان شاء الله

جهت شادی روح آن مرحومه ی مغفوره صلوات

اللهم صل علی محمد و آل محمد

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.