آیا امکان دارد کسی خدا را ببیند؟

مقدمه

آخرین تغییرات:
توسط
نسخه چاپی شعر
به نام آن خدای ذوالجلالی
که در وصفش نمی یابی مثالی
نه تنها درک ذاتش در توان نیست
که حتی فهم ما تا کهکشان نیست
چه گویم؟! ما کجای کهکشانیم ؟
که ما از درک خود هم ناتوانیم....
زمانی با خدا خلوت نمودم
تقاضایی از آن حضرت نمودم
بگفتم: ای خدا عقلم گواه است
که هستی را بزرگی پادشاه است
اگر یک خانه را سازنده بناست
یکی هم خالق این دار دنیاست
که آن یک هم تویی پروردگاری
که رویت را نمی بیند خماری
ولی یا رب! اگر با چشم ظاهر
تو را بینم شوم آسوده خاطر
به این صورت من از فیض خدایی
بیابم تا ابد از شک رهایی
مرا از این عنایت نور ایمان
برد تا انتهای علم و برهان
لذا خواهم به آن شان و جلالت
عیان سازی به من حسن و جمالت
نما خود را به چشمانم پدیدار
که ایمانم شود در حد احرار
که بعدش بنده در راه تعالی
نمایم بندگی در حد عالی
کنم خواهش که بر من هم نخوانی
چنان موسی ندای لن ترانی....
گذشت و ساعتی شاید پس از آن
زنی زیبا بدیدم در خیابان
زنی با جلوه ای جذاب و پر نور
جمالش دلربا زیبا تر از حور
بنازم قامتش سروی گل اندام
بیانم قاصر از توصیف و اعلام
زبان هرگز یقین امکان ندارد
تواند وصف او را بر شمارد
چه گویم از وجود بی مثالش
شدم مات از تماشای جمالش
خدا داند به عمرم گلرخی را
ندیدم اینچنین جذاب و زیبا
شکوه و جلوه اش دل از کفم برد
جهان چون سایه ای در پرتوش مرد
شدم دیوانه ای مبهوت و مدهوش
به ذهنم دار هستی شد فراموش
ولی چون در برش مردی بدیدم
نگاه از آن گل زیبا بریدم
که باید دیده بر نامحرمان بست
خصوصا آن که را همسر بر او هست
از این رو چونکه وجدانم گمان کرد
که زن را شوهرش می بوده آن مرد
دو چشمم از حیا پایین نهادم
که این را در ازل حق داده یادم
ولی دل را صنم بانوی ما برد
چه حسرت ها پس از آن بنده را خورد
چنین دل رفت و دیگر بند او شد
مرا وصلش تمام آرزو شد
به عشقی آتشین افتاده بر جان
شدم مجنون تر از مجنون دوران
مرا تنها نگاهی تا جنون برد
همان طوری که مجنون خون دل خورد
شدم شیدا ترین عاشق در این شهر
به هجران شد ولی کامم پر از زهر
مرا دیدار و وصلش آرزو شد
تمام فکر و ذکرم وصل او شد
از این رو روز و شب تنها نیازم
وصال روی او شد در نمازم
ولی دیدار او گویا محال است
کجا بر دل امیدی بر وصال است؟
مکرر از خدا خواهش نمودم
که روشن سازد از او تار و پودم
که بینم لااقل او را به خوابی
شود پایان چنین حال خرابی
پس از چندی تمنا در جوابم
شبی آن نازنین آمد به خوابم
به خوابم آمد و با خنده ای ناز
زبانش شد به نقد و طعنه ها باز
بگفت: ای بی خبر ! خواهی خداوند ،
ببینی با دلی اینگونه در بند؟
تو با این قلب محدودی که داری
به فکر دیدن پروردگاری؟!!!!
تو وقتی روی من دیوانه ات کرد
به دورم واله چون پروانه ات کرد ،
چنین چون مات جفتی ساق پایی
کجا قادر به دیدار خدایی؟
دلت چون می شود با قطره ای مست
تو را با موج دریایی چه کار است؟
که دنیا در مثل چون قطره ای آب
نباشد از چنان دریای ارباب
که من با این جمال دلربایم
فقط یک جلوه از حسن خدایم‌
خدا خندد به جمع شاعری چند
که گوید هر یک از عشق خداوند
که ایشان معترض بر یار جانی
شوند از ذکر لفظ لن ترانی
خدا مانند خورشیدی عیان است
ولی بر سایه ها رویش نهان است
که خورشید جمالش را تحمل
ندارد سایه ، حتی در تخیل
به جایی سایه ای کی دیده خورشید؟!
کجا پس روی یزدان را توان دید؟!
که موسی هم به همراه گروهی
زمانی چون که دیدند آن شکوهی
که اوصفاش نمی گنجد به گفتار
شدند از نور حق مانند مردار
تماما از نگاهی غش نمودند
که حق خورشید و آنها سایه بودند
در آن جایی که خورشیدی عیان است
مگر از سایه ها قدر و نشان است؟....
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
سروده ی ۱۴ دی ماه ۱۴۰۰
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

پی نوشت

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
اگر بنده ات دور عالم دوید
به دیدار روی خوشت کی رسید؟
جهان سایه ای از جلای تو باد
کجا سایه خورشید تابنده دید؟
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
یاد آن ساعات بارانی به خیر
با تو چون در آسِمان بودم به سیر
در زمستان بود و بر من نو بهار
اوّلین دیدار و صحن انتظار
خوشتر از شمس فروزان آمدی
در بغل با ماه تابان آمدی
لطفا ادامه ی شعر را در صفحه ی زیر مطالعه فرمائید
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
در آن روزی که رویت را بدیدم
صدای مهربانت را شنیدم
چنان مست از نگاهت شد وجودم
که شد همرنگ عشقت تار و پودم.....
مرا اما رها کردی و رفتی
بلایایی به پا کردی و رفتی
به دل پس شور شیدایی به پا شد
توان و طاقت و صبرم فنا شد
لطفا متن کامل شعر را در صفحه ی زیر مطالعه فرمائید
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
بارالها ببین پریشانم
تشنه ام مستحق بارانم
خسته ام از فضای تنهایی
ای امان از فراق و شیدایی
جان و دل بی قرار جانان است
بین که آلام من فراوان است....
لطفا ادامه ی شعر را در صفحه ی زیر مطالعه فرمائید
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.