توصیه ای چند به فرزند (قسمت پنجم توکل و کسب رزق و روزی حلال)

مقدمه

آخرین تغییرات:
توسط
ای عزیرم حرص دنیا را مخور
غصه ی دیروز و فردا را مخور
خانه ای را کن تصور در جهان
مادری دارد فهیم و مهربان
صبح و ظهر و شب بچیند از غذا
سفره ای رنگین برای بچه ها
نزد هر یک ظرف و بشقابی نهد
هر یکی را او غذایی می دهد
بچه ها را دور آن یک سفره بین
تک تک ایشان به دل دارد یقین،
مادرش وقتی بچیند سفره را
سهم او را هم دهد از آن غذا
باشد این از اعتماد بچه ها
آفرین بر اعتقاد بچه ها
لطف حق از مهر مادر کمتر است؟
او که خود خالق برای مادر است؟
پس تو هم حرصی در این دنیا مخور
غصه ی فردای نا پیدا مخور
روزی ات را چون خدا باشد وکیل
جان من! حرصی مخور پس بی دلیل
فکر ما باشد فقط روزی غذاست
معرفت هم گونه ای از رزق ماست
آن یکی روزی برای پیکر است
روح ما را هم غذایی دیگر است
علم و ایمان ، صبر و حلم و اعتقاد
رزق روح است ای عزیز خوش نهاد
ما چرا پس بی جهت دلواپسیم؟؟!!
از چه رو دلبسته ی خار و خسیم؟؟!!....
کی سگی رزق اش نماید احتکار؟
کی غذایش را به دوشش کرده بار؟
ما ولی گاهی از این سگ کمتریم
چون ضعیف از اعتقاد و باوریم
واعظان گاهی که صحبت می کنند
مال دنیا را مذمت می کنند
این سخن از ریشه نطقی باطل است
چون نداری علت صد مشکل است
آنچه بد باشد تو را در کسب مال
آن حرامش بوده چون گردد وبال
چون که رزقت را خدا بخشد مدام
پس مُبّرا کن در آمد از حرام
دست خود بر هستی مردم نزن
از جهالت بوسه بر کژدم نزن
مار سمی بوده هر مال حرام
کن فرار از زهر شیطانی ، مدام
رزق خود را با تلاش خود بگیر
تا نگردی در دل مردم حقیر
از برای رفع فقر و احتیاج
کار و کوشش باشدت راه علاج
پس تو فقر از سعی خود بی ریشه کن
همچنین صبر و قناعت پیشه کن
چون اگر بر کل این دنیا رسی
بی قناعت کی به استغنا رسی؟
روزی ات را کن فراوان با تلاش
بندگی کن تا بیارندت معاش
با توکل لقمه ات پر مایه کن
سوی روزی ترک خواب و سایه کن
چون چنین کردی ولی دیدی نشد
پس قناعت کن به میزان رزق خود

پی نوشت

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.