مظلومیت امام حسن علیه السلام

مقدمه

آخرین تغییرات:
توسط
مظهر اسم حلیم خدا
مظلوم زمانه ها حسن(ع) بود
او شاه غریبه در وطن بود
مظلومیتِ حسن (ع)عجیب است
در شهر و به خانه اش غریب است
در کوچه عدو کند اهانت
در خانه زنش کند خیانت
حتی پس از آن جفای دوران
این ظلم و جفا نگشته پایان
با اینکه صفات او تمام است
کمتر سخنی از آن امام است
دوران امامتش به غربت
طی شد به بلای صد مصیبت
با اینکه شجاع و پر توان بود
فرمانده ی جمع جاهلان بود
جز عده ی اندکی به دورش
باقی همه کرده ظلم و جورش
هنگامه ی جنگ و روز پیکار
صد حیله کند جنود کفار
اولاد و سپاه خوار شیطان
دانسته نقاط ضعف انسان،
پس چون به میان صحنه آید
در جامعه مکر و فتنه زاید
دنیا به نظر که دلفریب است
پول و اَثَرات آن عجیب است
هر کس که گذر نماید از پول
از پُل گذرد سریع و مقبول
اما به خطا سپاه قدیس
خود را بسپرده دست ابلیس
پس لشکر و قوم بی لیاقت
یوسف بفروشد از حماقت
چون لشکر بی خرد سپردند،
دین را به بهای سکه ای چند،
پس صحنه بدست حیله گر شد
آن رهبر شیعه بی نفر شد
بادا همه هستی ام فدایش
با آن همه یار بی وفایش
همراه عدو برفته لشکر
پس مانده بدون یار و یاور
چون لشکر و یاوری ندارد
پس چاره ی دیگری ندارد
او می کند از کمال فرهنگ
صلحی که بُوَد مهم تر از جنگ
تدبیر حسن(ع) یقین درست است
میثاق عدو ضعیف و سست است
زجری که حسن(ع) کشیده باشد
شاید نفری ندیده باشد
هر روز امامتش بلا بود
مانند بلای کربلا بود
اما کند آن امام مظلوم
صبری به طریق آل معصوم
چون صبر حسن(ع) چنین عظیم است
او مظهر اسم حق حلیم است
با این همه ذکر او قلیل است
این غفلت شیعه بی دلیل است
پس جان من و تمام دنیا
قربانِ کریمِ آل طاها

پی نوشت

شرح مختصری از مظلومیت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام :

واقعیت تلخ این است که همه ی اهلبیت مظلوم بودند منتهی ظاهرا امام حسن علیه السلام از همه مظلوم ترند

یکی از موارد و مصداق های مظلومیت امام حسن علیه السلام نسبت مطلاق یعنی بسیار طلاق دهنده به آن حضرت است

حضرت علی علیه السلام می فرمایند(نقل به مضمون):
دو دسته به ما ظلم می کنند
دسته ی اول آنها که در بیان فضایل ما اغراق کرده و ما را فراتر از آنچه هستیم معرفی می کنند
و دسته ی دوم کسانی که بواسطه ی کتمان فضائل ما و پایین آوردن شان ما از آنچه که هستیم نسبت  به ما ستم روا می کنند

قطعا در طول تاریخ این دو گروه بدترین جفاها را نسبت به اهلبیت روا داشته اند به طوری که فرضا وقتی خبر شهادت حضرت علی در محراب بین مردم پخش شد عده ای می پرسیدند:
 مگر علی نماز  می خواند؟؟!!

پس باید مراقب باشیم که جزء هیچ یک از این دو گروه نباشیم زیرا هر دو دسته با اشاعه ی اکاذیب به نوعی حقیقت وجود اهلبیت را زیر سوال می برند و مردم را نسبت به آن حضرات دچار شک و شبهه خواهند نمود 

مطلبی که در مورد مطلاق بودن امام حسن به نقل از تاریخ نویسان مطرح می شود  قطعا یکی از انواع  تبلیغات سو ؛ علیه خاندان عصمت و طهارت است که در تعداد محدودی از کتاب های تاریخی به آن اشاره شده است

اما چنین رفتاری که به امام حسن نسبت داده می شود برای شخصیت‌ بزرگواری چون امام مجتبی علیه السلام که هیچ ؛ حتی برای یک انسان معمولی هم چنین کاری بعید است

 بررسی نمایید که  چه دلایلی ممکن است باعث شود شخصی با دهها زن ازدواج کرده و خیلی زود آنها را طلاق دهد

با دلایل متعدد می توان اثبات کرد که این قضیه در مورد امام حسن علیه السلام افترا و تهمتی بیش نیست جفایی که دشمنان اهلبیت برای خراب کردن وجهه ی ایشان به آن حضرت نسبت داده اند

دلیل اول و ساده تربن دلیل اینکه اینگونه طلاق دادن هایی که در مورد امام حسن بیان می شود بسیار غیر طبیعی و غیر معمول بوده و قطعا  هیچ انسان سالمی چنین رفتار نخواهد کرد

حال به فرض  اینکه حتی نعوذبالله امام حسن از لحاظ روانی مشکل داشته اند وقتی که مردم در مواردی می دیدند که ایشان هر بار زنی می گیرد و خیلی زود طلاقش می دهد طبیعی است که مردم پس از مشاهده ی چند مورد طلاق از ایشان ؛ دیگر به یک چنین کسی دختر نمی دادند که او بخواهد طلاق شان دهد زیرا امر طلاق برای عموم مردم همواره یک اتفاق ناخوشایند بوده و هست.....

همچنین در جواب به راویان این تهمت ناروا باید عرض کرد اگر آن امام بزرگوار اینهمه ازدواج کرده اند پس چرا فرزندان و نوادگان آن حضرت یعنی سادات حسنی نسبت به سادات حسینی اینقدر کم هستند

 مضافا اینکه اگر امام حسن مطلاق بودند چرا همسر خیانت کارشان جعده را علیرغم چند موردی که اقدام به مسموم نمودن ایشان کرده بود طلاق ندادند؟

 اگر امام حسن واقعا اهل طلاق دادن بودند باید همسر خیانت کارش را طلاق می داد چرا که او چند بار جهت کشتن امام اقدام کرده بود اما امام هر بار با بزرگواری مسئله را نادیده می گرفتند تا اینکه حتی دفعه ی آخر امام به آن همسر خیانتکارش گفت این شهر را ترک کن و الا بنی هاشم از تو انتقام خواهند کشید....

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

اگر برای ابیات فوق اجر و پاداشی باشد آن را به روح پاک دوست مرحومم سید صابر موسوی زاده رحمت الله علیه تقدیم می کنم

جهت شادی روح آن رفیق عزیز صلوات

اللهم صل علی محمد و آل محمد

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.